Ziekenhuisopname

Hallo iedereen,

Ik had al een tijdje geleden gezegd dat mijn ademhalingsproblemen weer toegenomen waren maar gisteren voelde ik dat het weer wat ‘te ver’ ging, dus heb ik besloten om naar het spoed te gaan om te luisteren wat zij te zeggen hadden.

Ik vertelde in het spoed dat ik niet lang met die klachten wilde wachten zoals vorige keer en vroeg of ze wilden kijken wat er juist aan de hand was.

Ze hebben een foto van mijn longen genomen en bloed genomen. Er was niets te zien van longontsteking of longembolen. Het was ook niet ‘erger’ in mijn longen wat betreft mijn uitzaaiingen dus daar was ik al blij om. Toen de dokter terug kwam met de resultaten van het bloed, hebben ze gezien dat ik émoglobine te kort had in mijn bloed. Ik had anémie en daardoor waarschijnlijk die ademhalingsklachten die terug kwamen. Ze hebben mij een bloedtransfusie toegediend en verder alles opgevolgd dus mijn weekend was in het ziekenhuis blijven !

Ik vertelde hem ook dat ik met mijn cortisone aan het afbouwen was en dat ik nu aan mijn 1/4 van een pilletje zat en dat het maandag gedaan was met de cortisone. Mijn behandelingsplan van cortisone was dan gedaan en ze vertelden me dat dat ook de oorzaak kon zijn van mijn gebrek aan adem omdat ik heel de week maar aan 1/4 cortisone zat. Ik heb dan gevraagd om zoals de vorige keer weer cortisone te krijgen via mijn baxter omdat ik wist dat dit vlugger werkt dan een pil te nemen. Zo kreeg ik dan continu cortisone dankzij de baxter, maar natuurlijk moest ik dan zeker blijven, maar dat wilde ik. Ik vroeg ook om in de toekomt mss niet volledig te stoppen met de cortisone en mss continu een half pilletje te nemen zonder te stoppen, maar dat gingen ze nog moeten bespreken.

Ik ging ´s avonds nog bloed krijgen, maar doordat er weinig personeel is ´s avonds en naar het schijnt anémie goed moet opgevolgd worden, werd er beslist om het bloed de ochtend nadien te geven zodat er meer personeel aanwezig is. Voor mij was dat goed.

Ik kreeg nog vlug een kamer, maar mijn buurvrouw was een ander verhaal. Amaai, Ik heb nog nooit iemand zo luid horen snurken, Ik heb geen oog dicht gedaan. Soit …

Nu blijven ze mijn bloed opvolgen. Als mijn bloed goed is, krijg ik woensdag chemo. Anders wordt die uitgesteld voor een week en krijg ik nog een extra zakje bloed. Ik moet dus zeker nog in het ziekenhuis blijven tot woensdagavond.

Ze willen ook mijn duo vent aérosol verhogen van 4 per dag naar 6 per dag voor nog een betere ademhaling.

Ziezo voor het nieuws. Normaal was het een ander weekendje met weer een uitstapje maar het is weer anders gelopen. Maar ik ben blij dat ik toch naar het spoed geweest ben.

Daisy

4 reacties

  1. Elly zegt:

    Hallo Daisy hoe gaat het nu met je. Ik lees je blogs al een hele tijd en heb echt bewondering voor je.
    Heel veel kracht om nu weer uit dit dal te komen.
    Lieve groet

  2. Mieke Claus zegt:

    Hey, hopelijk vlug terug thuis, om te kunnen genieten van het lente-zonnetje, dat zal je ook terug wat kracht geven, alsook om de natuur terug te zien openbloeien….dat geeft altijd een goed gevoel

  3. saartje zegt:

    Het is weer een heel gedoé hé, zo’n opname, maar ergens toch ook wel allemaal ‘geruststellend’ nieuws. Dat de ademhalingsproblemen niet gelinkt zijn aan uitzaaiingen, vind ik een goed teken. Ik hoop dat je snel weer naar huis kan, om daar te genieten van het mooie weer. Want dat wens ik je ten volle: ZON ZON ZON! (maar jij dan goed beschermd :-))

Geef een reactie