Blog 02/03

Hallo iedereen,

Het is tijd om een beetje nieuws te geven.

Ik lig sedert dinsdagavond de 14de (valentijnsdag) in het ziekenhuis. Ik kon niet meer, ik wilde euthanasie en direct. Ik had weer zo’n pijn aan mijn longen en die kortademigheid was nog erger toegenomen. Ik kon nog amper bewegen, mijn klein vingertje was al te veel! En ik moest al snikken achter lucht. Dat was al 4 maanden zo en voor mij was het leven niet meer nodig. Ik kon zelfs niet in de auto stappen om tot in het spoed te rijden met mijn man. We hebben een ambulance moeten laten komen met een brancard om me te voeren. Wel tof, de eerste keer in mijn leven in de ambulance met de sirène aan en zo vlug mogelijk rijden!

In het spoed, omdat ik zo naar euthanasie vroeg, wilden ze geen verdere onderzoeken doen. Ze weten mijn situatie en ze begrepen mij. Ze moesten alleen de pijn eerst onder controle krijgen. Ik kreeg nog vlug een kamer en kreeg om de 2 uren een morfine spuit en zo heel de nacht door.

Ze hadden mij een kamer alleen gegeven, wat zeer lief was. Toen ik wakkerkwam rond rond 7 u, zag ik de zon, hoorde ik de vogeltjes fluiten, hoorde ik het buitenleven wat ik vroeger allemaal niet meer hoorde of wilde zien en ik was zonder pijn !!!! eindelijk !!! Die kortademigheid was er wel nog heel veel maar ik dacht al niet direct meer aan euthanasie! Hoe konden we dat oplossen?

Ik heb gevraagd om een foto van mijn longen te nemen en wat bleek !!! dat ik nog altijd die longembolen had maar ook nog weer een longontsteking! Daardoor die kortademigheid die maar niet wegging en die altijd maar verergde. Ze hebben dan gestart met 4 antibiotica per dag te geven gedurende 5 dagen maar na dag 5 was er nog niet veel veranderd. Ik mocht zogezegd naar huis, omdat in zo’n situatie maar 5 dagen antibiotica gegeven wordt en dat is genoeg. Ik vroeg aan mijn pneumoloog om die verder te geven, omdat zei ik, dat mijn vorige longontsteking eindelijk nooit weggegaan is en dat die alleen maar aan het verslechter was en hij was akkoord om die verder te geven en ook de spuiten in mijn buik verder te doen voor mijn longenbolen. Ik had ook 4 x per dag een aerosol om te doen en dat hielp om mijn longen open te zetten. Ik heb ondertussen nog altijd antibiotica.

De kortademigheid verbeterde per heel kleine beetjes dag per dag. In het begin moesten de verpleegsters mij sonderen op een pan op mijn bed. Na enkele dagen kon ik het zelf doen  maar met een ‘pipi stoel’ juist naast mijn bed en sedert 4 dagen kan ik stappen doen in de gang met begeleiding en steun van een kiné. Omdat ik 4 maanden plat gelegen heb,  heb ik niets meer van energie en spiermassa.

Wat ook een fout van mijn huisdokter was. Ze verhoogde mijn morfine pleisters per 50 maar mijn andere pijnstilling gingen niet naar boven, daardoor  had ik continu pijn. De pijnkliniek is komen praten over mijn pijnstilling en ik heb nu 300 van morfine pleisters en 2 x per dag oxynorm van 50 mg en dat helpt voor de pijn. Het schijnt met zo’n ‘cocktail’ dat de meeste mensen plat liggen maar ik niet. Ze spraken ook van een pijnpomp te plaatsen via mijn rug, maar dat wilde ik niet, ik wilde eerst de pillen proberen. En ik kreeg ook cortisone in mijn baxter maar die zijn ze vanaf vandaag aan het afbouwen.

Ik heb mij voor thuis een 4-wielrollator laten komen. Dat ik mij toch wat kan verplaatsen in huis:
2017-03-02 15_01_32-2-4-wielrollator-uitleen-nl

Ik ben ook terug gestart met chemo sedert vorige week woensdag. Gisteren was het de 2de keer. Voorlopig is hij te verdragen. Nu nog zien als hij zijn werk zal doen om die metas in mijn longen te verkleinen.

Ik heb ook succesvol een sonde wissel gedaan en zonder volledige narcose. Door mijn kortademigheid durfde ik niet onder volledige verdoving. De anesthesist vond het ook beter zo.

Ik mag (enfin, ik moet) vrijdag naar huis. Ik wilde graag nog 1 week blijven omdat ik nog niet zo goed ben in mijn kortademigheid. De pijn is nu eindelijk onder controle.

Intussen heb ik ook de papieren in orde gemaakt voor mijn euthanasie. Ik voel mij rustiger nu dat ik weet dat dat in orde is. Mijn familie weet nu ook mijn laatste wensen. Maar ik hoop nog een tijdje mee te gaan hoor !!!!

Ziezo voor het nieuws,

Tot later,

Daisy

4 reacties

  1. Dora Nuyttens zegt:

    Oef,Daisy lief wat een verhaal wat een kracht en moed om tot nog verder te doen,Even moest ik zelf op adem komen,inderdaad je ben een ongelooflijk sterke vrouw, blijf. nog maar een tijdje onder ons ,,,
    Veel liefs Dora

  2. Lily zegt:

    Maar Daisy toch, wat heb jij allemaal weer niet meegemaakt de laatste weken ! Net zoals Vincent heb ik echt enorm veel respect voor jou en veel vriendschap ook natuurlijk. Ik schrijf je nog privé…

Geef een reactie