Geen pijn meer momenteel !

Hallo iedereen,

Sorry dat het zo lang duurde voor ik iets terugschreef op mijn blog.

Ik zal dus verder vertellen over die ongelooflijke pijn. De mensen van de bestraling zaggen ook mijn pijn iedere dag erger worden. Ik kon op een dag zelfs niet meer alleen gaan liggen op de bestralingstafel, de verplegers moesten mijn rug vasthouden en mij dan stilletjes naar beneden laten gaan en na de bestraling, het recht staan was ook een ramp. Op een avond kwam mijn huisdokter weer voor een dipi spuit te geven en ze zei me, zo kan je niet verder, je zal morgen met een dokter van de radiotherapie moeten spreken. Ik heb dan de morgen nadien mijn radioloog gebeld om hem mijn pijn uit te leggen en dat het zo verder niet kon. Ik zei, had ik het geweten, ging ik het nooit laten doen, maar hij beweerde dat het echt nodig was gezien de pijnklachten van de metastasen voor de bestraling. Volgens hem, als ik het nog meer ging uitstellen zou de pijn van de metastasen nog meer door mijn ribben en longvlies gegaan zijn en nu is dat door de bestraling allemaal ontstoken maar het gaat allemaal beter gaan volgens hem, hij vroeg als ik een dag de bestraling wilde uitstellen maar voor mij was dat geen oplossing. Hij kon in de namiddag niet aanwezig zijn en zou een andere radioloog laten komen voor met mij een gesprek te hebben om mijn pijn onder contrôle te houden. Onze reis naar Lourdes was binnen nog geen week en zo kon ik echt niet op reis gaan en ik keek daar zo naar uit …

Dus, in de namiddag zie ik een radioloog dokter vrouw, dat ik nog nooit gezien had en als ze mij vroeg, hoe is het met je ? Ik hoor dat je veel pijn heb ? Begon ik echt te wennen. Ik kon niet meer stoppen, en maar janken… Ik zei haar, sorrry, normaal ben ik zo niet dat ik ween, ik heb nu meer dan 3 jaar kanker maar zo’n pijn kan ik nog moeilijk verdragen. Ze was heel vriendelijk en begreep me en vroeg wat ik allemaal neemde van pijnstillers. Dus, ik begon, 4 dafalgan van 1gr per dag, dan 1 temgesic van 0,2mg, dan een morphine pleister van 52,5 en dan 40 dolzam druppels 4 x per dag en iedere avond een dipi spuit voor de nacht door te kunnen. Wel, zei ze, dat is allemaal mis, het ene middel werkt tegen het ander en zo blijf de pijn constant. Ik zei haar dat ik dat neemde omdat mijn huisdokter dat zeide. Voor haar was dat dus veel te veel. Ze zei me van de morphine pleister ter verhogen naar 70, van 2×2 temgesics te nemen 4x per dag  en 1 pilletje cortisone tijdens 4 dagen en dan afbouwen. Ik zei haar, en dat zal helpen ? Ja, zei ze, neem deze namiddag al dat cortisone pilletje en 2 temgesics en verhoog je pleister als je thuis komt vanavond. Wel, ongelooflijk maar ‘ s avonds was ik al een heel ander mens, ik had zelfs geen dipi spuit nodig. Ik fluisterde tegen mijn man, weet je, ik heb bijna geen pijn …. En de dag nadien, zien de verplegers mij van de radiologie als ik binnenging en ze zeiden direct, amaai, je bent een heel andere persoon ! De pijn stond op je gezicht geschreven ! en ik kon zelf  gaan liggen zonder hulp op de tafel ….. Het was die dag mooi weer en ik had een rose blazer aan met een roze hemd en die kleuren gingen mij goed zeiden ze, ik was een totaal ander mens, zeiden ze. Ik had een glimlach tot aan mijn oren denk ik …. Toch raar hoe een mens kan zijn zonder pijn …

Ik ben nu aan een 1/4 van mijn cortisone pilletje en binnen 3 dagen moet ik geen meer nemen en ik ben ook al mijn morphine pleisters aan het afbouwen en ik moet bijna geen temgesic meer nemen. Dus, super !!!!

Intussen, zijn we sedert gisteren terug van onze reis naar Lourdes en het was super leuk zo met iedereen, we hebben veel kunnen doen, een deel met de rolstoel en 2 uitstappen dat ik geen rolstoel wilde, maar ik had wel zo’n stok gekocht om mij daar op toch te kunnen leunen. Ik heb geen mirakel gevraagd, gewoon wat meer tijd als het kan …..

En ik wil ook nog zeggen dat mijn wissel van mijn sonde ook goed gegaan is, zonder enig probleem.

Intussen heb ik gevraagd om een ct scan van mijn longen maar omdat de stralen nog verder werken, ook al heb ik er niet meer, is het best om nog zeker 1 maand te wachten voor het na te kijken. Ik ben ook weer begonnen met de chemopillen en zal deze week waarschijnlijk bloed laten nemen door mijn huisdokter voor mijn CEA, ook al weet ik dat hij verhoogd zal zijn door de stralen.

Dat was het voor het nieuws,

Tot later,

Daisy

 

4 reacties

  1. viviane zegt:

    Daisy, ik kon mijn ogen niet geloven als ik je tekst las. Hoeveel kan een mens eigenlijk verdragen? Gelukkig zijn er mensen die je nog altijd kunnen helpen tegen de pijn. Maar zo blij dat jullie die reis hebben kunnen maken!!
    Dikke knuffel

    • Daisy zegt:

      Dag Viviane, dank u voor je berichtje en mama vond het ook super leuk in Lourdes, ik maak er een fotoboekje van, zo kan je het zien tijdens jullie volgende ‘koffieklets’ 😄 veel liefs, Daisy

  2. Lily van Hevele zegt:

    oh ik ben heel blij dat je momenteel veel minder last hebt, en dat je trip naar la douce France zo leuk was.
    Ik kom je vast en zeker eens opzoeken, ik bel nog wel.
    Veel liefs

Geef een reactie