Weer een ziekenhuisverhaal !

Hallo iedereen,

Amaai, weer een verhaal om neer te schrijven.
Vrijdag nacht sta ik op met hevige nierpijn. Ik wist al dat ik naar het spoed zou moeten gaan voor een halve dipi. Voor dat ik naar het spoed moet sondeer ik mij in een steriel potje en het was weer dikke groene urine, dus weer een bacterie ! Mijn man was doodmoe door het werk en ik begreep hem wel, hij had deze week heel veel werk gehad en zag het niet zitten om om 3u in de nacht weer uren in het spoed te zitten. Meestal zit je daar 3 uren voor dat ze je naar het juiste ziekenhuis brengen met een ambulance. Dus ik ben alleen geweest naar het spoed, gelukkig niet veel volk en gelukkig binnen het half uur had ik mijn halve dipi voor de pijn en toen de arts van wacht mijn urine zag, zei hij amaai, deze ziet er goed besmet uit, vol met ether en bloed. Om 9 uur lag ik in het ziekenhuis op urologie en zijn ze gestart met antibiotica via baxter, ik had geen koorts, voor de zekerheid wilden ze mij houden voor de nacht voor ik weer pijn zou hebben, ik had ‘s avonds weer hevige nierpijn en heb weer een halve dipi gevraagd. Diezelfde avond voel ik toch wat jeuk en pijn onderaan wat lijkt op een schimmelinfectie door de antibiotica en ik vraag rond 20u een diflucan die daarvoor is maar de verpleegster zegt me dat het avond is en dat ze het zal doorgeven aan de nachtverpleegster voor dat ik die de dag nadien krijg !

De dag nadien, de zondag voormiddag komt de dokter assistent en zegt dat ik naar huis mag met gewone antibiotica.

Toen ik zondag thuis was hebben ik en mijn man zitten zoeken achter een ander uroloog en we hebben een prof urologie gevonden in het uzbrussel waar ik in behandeling ben voor mijn chemo, we gaan toch een tweede advies gaan vragen want altijd maar die blaas ontstekingen hebben is niet zo goed. Op de uitslag van mijn laatste ct-scan van brussel staat er duidelijk « Heterogene attenuatie van rechternier met onregelmatige cortex in het kader van recidiverende ontstekingen ».

Op den duur zal ik nog grote problemen krijgen door  mijn nieren door de fout van die urologen hier !

Ik ga dus naar huis maar rond 17u weer zo’n hevige nierpijn, om 18 u richting spoed weer. Weer een halve dipi gekregen en een baxter met dezelfde antibiotica en voor de zekerheid weer opgenomen op urologie. Nog altijd geen koorts. De spoedarts zegt mij dat ik beter weer opgenomen moet worden om verder antibiotica te krijgen via baxter. Dus weer met ambulance richting ziekenhuis urologie.

Nu komt het schoonste. Maandag voormiddag komt de dokter assistent en laat mij weten dat dat zo niet kan altijd naar het spoed gaan als je nierpijn heb en daar een dipi vragen. Ik zeg als ik nierpijn heb is het omdat ik een infectie heb in mijn blaas. Voor de mensen die mijn blog volgen zal ik jullie nog eens zeggen dat ik voor mijn rechter nier een nefrostomie heb (dat buisje die uit mijn rug komt) en daar komt mijn urine uit in een zakje maar voor mijn linker nier kan ik zelf niet meer plassen en moet ik mij sonderen en daar zit altijd het probleem. Om de maand, is het kleur van die linker nier waar ik mij moet sonderen groen en dik ! Dat was nog even de uitleg.

Enfin, nu weer de dokter assistent, hij zegt mij dat het geen urine infectie is !!!! Hij heeft natuurlijk niet het kleur gezien. Ik vraag als hij al nieuws heeft van de cultuur van mijn urine maar dat hadden ze nog niet. Hij beweert dus dat de pijn niet daardoor komt maar van iets anders, en dat hij mij naar huis wil sturen met luister goed ‘palliatieve zorgen’ voor de pijn onder controle te houden. Maar ik zeg dat de pijn door mijn infectie is maar hij beweerd van niet !!!! Hij vraagt of hij iemand mag laten komen van de pijnkliniek. Kotsbeu was ik het en ik zeg maar ja zoals je wil.

Intussen bel ik mij man met het nieuws van « palliatieve zorgen » en hij zeg me dat ik direct een afspraak moet regelen met die professer in het uzbrussel. Ik belde en had maar een afspraak eind november.

Om 13u30 komt er een dokter heel serieus met een jonge vrouwelijke dokter assistent en ze vragen als wij ergens apart kunnen praten. Ik vond het goed in de kamer maar ze hadden liever apart, dus wij naar een apart kamertje. Hij vraagt als ik weet waarom zij daar zijn, ik zeg van ja, jullie zijn van de pijnkliniek en ik zeg dat ik ze niet nodig hebben en dat ik altijd nierpijn heb ofwel als ze een nieuwe buis steken ofwel als ik een blaasontsteking heb en ik zeg ook dat voor ze kwamen ik weer in een potje mijn urine van mijn blaas genomen had en dat ze eens moeten kijken naar het kleur en ze zouden wel zien dat het niet normaal is ! Ik ben geen uroloog zegt hij me ik ben een dokter van de pijnkliniek sedert ’96 en dat het niet zijn taak was om naar mijn urine te kijken ! ik was het kotsbeu en zeg maar ik luister naar je ! T’en eerste zeg hij als het een urine infectie zou zijn zou ik koorts doen ! Ik zeg dat ik bijna nooit koorts doe maar volgens hem hoort dat bij een blaasontsteking. Ik zeg dan aan die mevrouw dokter stagiaire : als iemand een blaasontsteking heeft, als ze zal plassen dat het pijn zal doen maar ik voel niets meer aan mijn blaas dus als de blaasontsteking ontdekt is bij mij is die al ver gezet. Ik toon een heldere urine in mijn zakje van mijn rechter nier en zeg nog eens dat de urine uit mijn blaas van mijn linker niet dat kleurt heeft ! Ik zeg dan je gelooft mij niet zeker ? en zegt hij :  als ik eerlijk mag zijn nee ! Ik zeg wat is het dan ! Volgens hem zijn het kleine kankercellen die nog te klein zijn die mij die pijn geven. Zever zeg ik, ik vertel van de ct-scan in brussel en dat ik zelf de uitslag gelezen heb van de radiologie maar volgens hem verzwijgen ze me de waarheid ! dus zeg ik de prof liegt tegen mij en de radioloog die het verslag schrijft liegt ook ! Hij zeg dat ik gewoon de waarheid niet wil horen ! En dat is … vraag ik ? Dat ik ernstig ziek ben…  Ik zeg ik weet dat ik niet meer zal genezen maar dat hij fout is. Zonder mijn nierpijn doe ik alles. Ik spreek hem dat ze zelf in het verslag zeggen dat mijn nier beschadigd is door al die ontstekingen maar hij geloofde mij niet. Ik was het echt beu en vraag hem wat hij voorstelt, ik zeg je moet mij niet vol proppen met medicatie dat ik heel de dag een zombie ben en dat ik heel de dag niets meer kan doen en hij stelde voor om een morfine pleister van 35 te plakken en een temgesic bij pijn, ik heb maar ok gezegd en het daar bij gelaten.

Na het gesprek bel ik weer mijn man op en dan zegt hij me dat ik naar mijn prof. in het uzbrussel moet bellen om te vragen als ik niet vroeger bij die prof. Uroloog mag gaan en inderdaad ik mag aanstaande maandag al gaan.
De maandag namiddag had ik weer last van jeuk onderaan en ging bij de hoofdverpleegster een diflucan vragen omdat ik zeker was dat ik een schimmelinfectie had. Het was 15u en ze ging bellen naar de dokter maar zegt ze : we hebben nog tijd tot 17u om die te bestellen. Om 16u45 ga ik toch eens vragen als mijn diflucan erop staat en het was een andere verpleegster en ze zegt nee !!! Ik zeg :  je zal het nu bestellen en ik blijf wachten tot ik de bevestiging hoor maar zegt ze ik moet het eerst aan de dokter vragen, wel zeg ik bel dan direct ! Ze belt de dokter, die zijn akkoord geeft en dan belt ze naar de apotheek die het ook bevestigt dat ik het s avonds zal krijgen,  ze schrijft het nog in mijn dossier dus is het ok. Grrrr ik was weer razend… Maar s avonds had ik toch mijn diflucan !

Dinsdag voormiddag komt de assistent en zeg omdat ik al meer dan 24h geen dipi meer gevraagd heb mag ik naar huis met antibiotica ! Ik vraag hem toch als ze nieuws hebben over mijn cultuur van mijn urine van in het spoed en hij zegt ja : er zit een schimmelinfectie in en een bacterie in je urine !!!!! Ik ga maar zwijgen !!! En zeg ik : mag ik nog iets vragen ? Ik heb heel veel urine infecties en ik leg nog eens alles uit, als ik mijn blaas sondeer komt er maar 10cc uit en dat het na een tijdje altijd geïnfecteerd is en als er geen mogelijkheid bestaat om mijn blaas te spoelen ? En hij zegt JA, wauw ongelooflijk !!! al meer dan 2 jaar dat we dat vragen en eindelijk is het opeens mogelijk en dat bestaat en hij vertelt me nog dat mijn blaas zoals een rivier is, je hebt  rivieren die veel water hebben en die veel stromen en daardoor helder water hebben maar je heb ook rivieren zoals jij die niet veel water hebben, en dat water stroomt niet weg en blijft staan en daardoor is dat water niet helder en dus daardoor vormen zich bacteriën !!!!!  Ik geloofde mijn oren niet, eindelijk hadden ze mijn probleem verstaan, dus ik moet nu iedere dag een blaasspoeling doen en later mag ik een dag overslaan.

Dan komt de verpleegster mij uitleggen hoe ik dat moet doen met mijn sondes maar ik zeg dat het met mijn sondes niet zal gaan. Ze zegt dat moet wel gaan dat past op iedere sonde . Grrrrr hoe is het weer mogelijk dat ze mij niet wil begrijpen. ik neem ze mee naar de badkamer en laat haar een sonde zien, ze zegt : zie je het zal wel gaan !!! ik zeg : maar nee !!!! ik doe die los boven de lavabo en zeg haar kijk dat zal niet gaan en …. Idd zegt ze deze gaan niet gaan, ik zal je andere brengen !!!!  ze kom dan met een tiental andere sondes en zelfs een briefje voor dat ik er opnieuw kan bestellen. Gelukkig dat ik er aan gedacht had anders was ik naar huis en kon ik mijn blaasspoelingen niet doen !

Eindelijkkkkkkk, ik kijk nu naar die sondes, zoals een geschenk dat ik al meer dan 2 jaar verwacht !!!!

Ik heb voor de eerste keer een thuisverpleegster laten komen om te zien welke hoeveelheden en zo ik moet gebruiken maar nu kan ik het alleen doen.

Hopelijk blijf ik nu zonder blaas infecties.

Ik en mijn man vragen ons nu af als we toch nog naar die prof. Uroloog in het uzbrussel moeten gaan ?

Dat zijn nu 2 ziekenhuisverhalen dat ik verteld heb, op mijn vorige blog ook een maar ik had beter sedert ik mijn blog heb al die ‘ziekenhuisverhalen ‘ moeten opschrijven omdat ik er al zoveel  heb meegemaakt met ongelooflijke verhalen.

Al die pijn en die stomme uitleggen van de dokters, verpleegsters …  vragen mij veel energie …. Maar gelukkig stel ik vragen anders was ik nu thuis met « palliatieve zorgen » !!!!

Tot later

Daisy

4 reacties

  1. dora zegt:

    Hello Daisy,
    Niet te geloven welke kruisweg je moet gaan, na zoveel ziekenhuis bezoeken en behandelingen heb je nog altijd de kracht om verder te vechten, mijn grootste waardering voor je kracht die je uitstraalt.Een goeie les voor ons hoe dapper je doorbijt.Een voorbeeld!
    veel liefs Dora/ ik kom eens langs

  2. viviane zegt:

    Hallo Daiys, weer zo’n straf verhaal hoe houd u dat vol. (Je zal straks slimmer zijn dan de dokters) je weet beter dan zij wat er moet gebeuren.
    Sterkte, xxx Viviane

Geef een reactie