Wat een week !

Hallo iedereen,

Amaai, ik heb een moeilijke week achter de rug maar gelukkig ziet het Paasweekend er goed uit ! tot nu toe toch !

Korte uitleg van mijn week :

Maandag namiddag : al eerder op mijn blog gezet : vervanging nefrostomie, die toch wat pijnlijk was !

Dinsdag : ik ga naar Gent voor mijn behandeling en plots begin in vreselijke pijn te hebben in mijn buik en in mijn nieren !!!! verpleegster heel vriendelijk raad mij aan om wat met mijn benen omhoog te liggen. Is het nu van die groene thee …. na 30min is de pijn nog erger, bijna niet meer te verdragen ….. ik weet opeens van waar die pijn is ….. mijn urinebuis is weer verstopt ! behandeling in Gent moeten stopzetten (ik was zo beschaamd!) en dringend naar het ziekenhuis in Kortrijk om de buis proberen te ontstoppen, ik verwittig al per telefoon het ziekenhuis en ze verwachten me ! Mijn man heeft nog nooit zo vlug Gent-Kortrijk gedaan denk ik ! en ik al huilend heel de baan dat mijn nieren gaan ontploffen (ik had natuurlijk veel water gedronken!), dat ik ga doodgaan van de pijn ….. eindelijk komen we aan het ziekenhuis, mijn man neem een rolstoel en vliegt bijna naar urologie. Ik zie de verpleger en hij zegt mij, “ik bel de dokter” en ik “nee, ik kan niet meer wachten, jij moet de ontstopping doen!” en gelukkig na 2 minuten is de urinebuis vrij en stroomt mijn urine eruit …. amaai, wat een opluchting was dat voor mij ! ongelooflijk, hoeveel pijn dat kan doen ….. we krijgen dan nog steriel materiaal mee naar huis, zo als het thuis eens verstopt kan ik het zelf dan doen. Dat was voor dinsdag.

Woensdag : ik sta op en ….. buis weer verstopt ….. gelukkig kan ik ze ontstoppen en na enkele minuten loopt die weer en wat heb ik ook nog 38,3 koorts …. nee, nu niet … ik bel mijn uroloog en ik moet veranderen van antibiotica (ik nam al 6 dagen een soort) en nog een extra medicatie omdat ze gezien hadden door mijn urine staaltje dat ik een besmetting had. En als de koorts niet minderde, zou ik moeten opgenomen zijn. Pfffff, ik heb bijna heel de dag koorts gedaan maar ’s avonds was hij aan het minderen, ik nam dus om de 4u een dafalgan. Dat was voor woensdag.

Donderdag : ik sta op en weer 38,2 koorts, ik wil geen ziekenhuis !!!! ik moet in de namiddag naar Gent voor mijn behandeling dus maar weer dafalgan nemen …. de koorts is na enkele uren beter ….. we vertrekken naar Gent, ze starten de behandeling en opeens voel ik me misselijk ….. ho nee …. naar toilet en plots moet ik braken, braken, braken …. het stopte maar niet … en ik wilde deze keer zeker de behandeling krijgen, dus ben ik 1u30 op toilet gebleven en altijd maar braken ….. ik was weer zo beschaamd, maar koppig om niet te stoppen met de behandeling zoals de verpleegster het voorstelde …. dan een zakje gevraagd om mee te doen in de auto en heel de reis in de auto moeten braken. Na de avond toe, was het gedaan ….. ik zal toch maar beginnen denken dat het door de metastasen zijn in mijn longen dat ik zo moet braken, het was zoals slijmm iedere keer …. dat was voor donderdag.

Vrijdag : normale dag met veel rusten ….. en toch de moed gevonden (dankzij mijn zussie!) om ’s avonds Jana haar Pasen te gaan halen met mijn zussie en Jana. Ze heeft wel zelf met de auto gereden en het was hier in het dorp, dus niet erg ver en 2 paar nieuwe schoentjes voor Jana gekocht, ik was blij dat ik meegeweest was !

Vandaag zaterdag : al wat meer energie, ik heb zelf al wat was kunnen draaien …. ik ben zo blij !!!!!

Morgen lekker gaan eten bij mama voor Pasen met de familie, het zal weer tof zijn !

En Paasmaandag zouden we voor de dag naar Parijs gaan, naar mijn schoonouders ! lekker niets doen en genieten …..

Ziezo voor het nieuws van de week en zoals mijn man me zei : “we vervelen ons niet met jij !”

Fijn Paasweekend aan iedereen !

Tot later,(sorry, als er fouten zijn !)

Daisy

Één reactie

  1. viviane zegt:

    Hallo Daisy, het was weer een week van pijn en ziekenhuis, maar blij dat je bij je familie was op Pasen. Ik denk veel aan jouw. Dikke zoen!!

Geef een reactie