Ziekenhuis

Hallo iedereen,

Ik wil iedereen bedanken die een attentie verstuurd heeft voor mijn verjaardag. Dank u wel.

Mijn verjaardag was toch maar niet zo’n leuke dag. Sedert zaterdag nacht lig ik in het ziekenhuis, omdat ik veel buikpijn had en het niet meer te verdragen was zijn we zaterdag om 23.30u naar het spoed gegaan. Ik schrijf jullie nu van mijn ziekenhuisbed. De eerste dagen was de pijn niet onder contrôle te krijgen, het hielp alleen met morphine. Dus heb ik sedert gisteren morphine pleisters om de 3 dagen te vervangen. Ze vinden geen oorzak voor de pijn in mijn buik, misschien door stress (ik geloof daar wel niet veel in, het zou moeten overgaan moest het stresspijn zijn). De mogelijke oorzak, maar wat we allemaal niet willen horen is “metastasen” die beginnen in de buik. Ze zouden dat alleen kunnen bevestigen met een kijkoperatie in mijn buik maar dat wil ik nu niet. Het is weer stoppen met de chemo om die operatie te ondergaan en ik moet nu echt de chemo terugkrijgen. Ik heb die gevraagd aan 100% maar met zienkenhuisopname, dus ik zal hier enkele dagen blijven tijdens mijn chemo tot als ik weer goed ben. Thuis zal het moeilijk gaan alleen, ik heb wel steun van iedereen maar ik zal eens proberen in het ziekenhuis, ik heb wat “kalmeer” pilletjes gevraagd aan mijn behandelende arts, zodanig dat ik veel zal slapen, hoop ik !!

Alles zal misschien vlugger gaan dan verwacht. Ik ben niet zo bang van de dood, ik ben meer verdrietig dat de mensen rondom mij het moeilijk gaan hebben “zonder mij”. Aan wie gaan mij kinderen raad vragen als ze een vraag hebben ! Als ik daarover met mijn man praat dan zegt hij altijd “we zijn nog niet zo ver!” ik zeg dan “ik weet het” maar wij naderen ik voel het, maar “dat” zeg ik hem niet.

Nu zal ik iets leuks vertellen. Ik heb een zeer mooie cadeau gekregen van mijn man en kinderen. Een van mijn dromen was om ooit eens piano te leren spelen, wel ik heb een heel mooie zwarte vleugelpiano gekregen ! geen buffetpiano maar een zoals ik wou, een mooie grote zwarte, ongelooflijk hé ! ik kan het nog altijd niet geloven dus van zodra ik wat beter ben, zal ik kijken voor piano les thuis te krijgen.

 

Dat was het nieuws met ups en downs !

Tot later

Daisy

Geef een reactie