Pech al heel de week !

Hallo iedereen,

Eerste pech : het begon dinsdag al slecht in het ziekenhuis. Ik was er om 6.30u nuchter en het was pas aan mijn beurt om 12.30u. In de operatiezaal waren ze daar blijkbaar allemaal nerveus en voor een volledige verdoving gebeurd dat meestal zachtjes maar daar was het direct de volle dosis in mijn katheter waardoor ik daar helemaal slecht van kwam en ze zeiden gewoon “kalmeer je, je zal direct slapen!” maar het waren lange minuten waar ik echt niet goed was en bij het wakker komen had ik nog die buis in mijn keel maar ik kon niet ademen en ik kon niets zeggen en ik hoorde maar iedereen praten maar ze keken niet naar mij, ik kon alleen mijn ogen bewegen, ik dacht “ik ga hiet verstikken” en begon wat te wenen en weer pas na enkele ongelooflijke lange minuten zei iemand “ze is wakker” en ik dacht eindelijk ! en toen deden ze die buis uit mijn keel. Dan op de kamer had ik veel pijn aan die wonde dat ze genaaid hadden en ik ben dan thuis gekomen en direct naar bed geweest maar de dag nadien had ik nog altijd zoveel pijn.

Tweede pech : vrijdag toen de verpleegster de wonde moest verversen zei ze me dat de draadjes van rond mijn wonde los waren en dat die buis niet meer vast was. Ik had vrijdag al nierpijn en vond het raar maar ik dacht dat het van die operatie was. De verpleegster heeft nog naar het spoed gebeld en het spoed zei dat ik het tot maandag moest proberen te houden en dan naar mijn uroloog gaan dus heeft de verpleegster dat goed toegeplakt en zo gelaten maar zaterdag had ik ook weer zo’n nierpijn en zondag ook en zondag avond zei ik aan mijn man “we gaan toch naar het spoed, ik heb teveel pijn”, in het spoed hebben ze de uroloog gebeld en ik mocht dan toch naar huis met zware pijnstillers en de maandag verwachte hij me op zijn dienst. Ik ben dan de maangag geweest en na onderzoeken hebben ze gezien dat het buisje uit mijn nier was en daardoor had ik zo’n pijn en maandag namiddag hebben ze weer een nieuw buisje moeten steken en weer mijn huid aan dat buisje naaien maar ik was blij, het was onder lokale verdoving. Ik dacht van het niet aan te kunnen maar het viel mee. Ik heb daar gisteren wel moeten blijben slapen in het ziekenhuis en ben deze namiddag terug thuis.

Derde pech : ik ging woensdag naar mijn behandelende arts voor die Cimetidine met mijn papiertjes bij me maar ze zei dat het niet bewezen was en ze wilde het niet voorschrijven. Ik ben dan de donderdag naar mijn huisarts geweest maar zei wilde het ook niet voorschrijven dus geen Cimetidine voor mij !

Vierde pech : ik mocht donderdag Prof. Van Cutsem bellen voor verder af te spreken maar hij  had het nog niet kunnen bespreken met de andere artsen en ik mocht vandaag terugbellen maar nog altijd geen nieuws ! Hij zal mij terugbellen ! wat ik niet geloof maar soit ! we zien wel. Ik mag 4 weken voor die operatie aan mijn longen geen chemo hebben dus normaal is er volgende week chemo dus moet ik deze nu hebben of niet ?

Vanavond is het dat afspraak met een longirurg hier in Kortrijk, voor een tweede opinie, dus hopelijk valt het mee !

Pfffff ik zie het eventjes niet meer zitten, die nefrostomie die zo’n pijn doet, constant voel je die open wonde en die draadjes die aan de huid trekken. Het was een “weekpijn” en t ‘is niet plezant ! Ik hoop voldoende kracht te hebben voor die longoperatie ! We zien wel.

Tot later,

Daisy

3 reacties

  1. Ann Sagaert zegt:

    Hey Daisy,

    Amai zeg, wat een pech week,…hopelijk kan je efkes bekomen, en terug de nodige kracht vinden om er terug tegenaan te gaan,…wat na zo een periode natuurlijk niet evident is! Maar ik blijf altijd aan je denken!

    grtjs Ann

  2. Pauline zegt:

    Vreselijke dagen achter de rug! Hopelijk komt er na zo een lastige, pijnlijke week wat goed nieuws! We denken aan u, fingers crossed!! Vele groetjes

  3. Lilianne zegt:

    Lieve Daisy, wat een moeilijke week voor jou zeg ! Ik hoop dat je vanaf nu wat positiever nieuws krijgt. Ik blijf aan je denken en voor je duimen ! Liefs,Lilianne

Geef een reactie